Γκρίνια στη «συμμαχία των προθύμων» βουλευτών που επιθυμούν να ενταχθούν στο νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, μετά την απαίτηση για παραίτηση και παράδοση της έδρας.

Από την πρώτη στιγμή που είδαν το φως της δημοσιότητας τα σενάρια για τη δημιουργία νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα, άρχισε να διαμορφώνεται στο παρασκήνιο μια άτυπη «συμμαχία προθύμων». Πρόκειται κυρίως για βουλευτές προερχόμενους από τον ΣΥΡΙΖΑ και, σε δεύτερο χρόνο, από τη Νέα Αριστερά, οι οποίοι εμφανίζονταν διατεθειμένοι να στηρίξουν το νέο εγχείρημα, εκτιμώντας ότι μπορεί να αναδιατάξει τον χώρο της κεντροαριστεράς.

Η αρχική αυτή προθυμία, ωστόσο, δείχνει να κλονίζεται τις τελευταίες ημέρες, μετά τους όρους που έθεσε με σαφήνεια και επιτακτικότητα ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός. Βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή στο νέο κόμμα είναι η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα και η παράδοση της έδρας, καλώντας τους βουλευτές ουσιαστικά να μιμηθούν το παράδειγμά του, μια κίνηση που επιχειρεί να προσδώσει πολιτικό και ηθικό φορτίο στο εγχείρημα.

Δύο τάσεις στους «πρόθυμους»: Στήριξη ή αποστασιοποίηση

Παραταύτα, η εξέλιξη αυτή δεν έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το σύνολο των ενδιαφερομένων. Αντιθέτως, η μεγάλη πλειοψηφία αυτής της ομάδας —η οποία μπορεί να αριθμεί έως και είκοσι βουλευτές— αντιμετωπίζει με επιφύλαξη τη συγκεκριμένη απαίτηση.

Σύμφωνα με πηγές που έχουν εικόνα των διεργασιών και μίλησαν στο iefimerida, διαμορφώνονται ήδη δύο διακριτές τάσεις: από τη μία πλευρά, εκείνοι που δηλώνουν «παρών» στο νέο εγχείρημα ακόμη και υπό αυτές τις προϋποθέσεις, θεωρώντας ότι η πολιτική συγκυρία επιβάλλει ρήξεις. Από την άλλη πλευρά, καταγράφονται εκείνοι που αποστασιοποιούνται σταδιακά, καθώς οι ενστάσεις τους εντείνονται μετά την ανάδειξη του ζητήματος της παραίτησης.

Παρά τις διαφοροποιήσεις, κοινός παρονομαστής παραμένει ένας ευρύτερος προβληματισμός που διαπερνά σχεδόν το σύνολο των «προθύμων». Οι ενστάσεις δεν περιορίζονται μόνο στις προσωπικές πολιτικές στρατηγικές, αλλά επεκτείνονται σε πρακτικά ζητήματα, σε ζητήματα θεσμικής τάξης, ακόμη και σε ενδεχόμενες στρεβλώσεις του εκλογικού ανταγωνισμού.

Σε πρακτικό επίπεδο, οι βουλευτές επισημαίνουν ότι η παραίτηση δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά και ένα πλέγμα συνεργατών και εργαζομένων που εξαρτώνται άμεσα από τη λειτουργία των γραφείων τους. Η απότομη διακοπή αυτής της σχέσης δημιουργεί εύλογες ανησυχίες για τις επαγγελματικές προοπτικές ενός ολόκληρου κύκλου ανθρώπων.

Νέο κόμμα Τσίπρα: Ποιοι βουλευτές σκέφτονται να παραιτηθούν και γιατί

Την ίδια στιγμή, δεν λείπουν οι φωνές που προειδοποιούν για τον κίνδυνο να δημιουργηθεί προς τα έξω και μια εικόνα  θεσμικής επιπολαιότητας. Όπως σημειώνουν,  στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο διαδοχικών παραιτήσεων: βουλευτές που εγκαταλείπουν την έδρα τους και επιλαχόντες που, με τη σειρά τους, επιθυμούν να ενταχθούν στο ίδιο εγχείρημα, οδηγώντας σε μια αλυσιδωτή διαδικασία που ενδέχεται να καταλήξει σε μια εικόνα γελοιοποίησης των θεσμικών διαδικασιών.

Ακόμη, μια δεύτερη, διακριτή πτυχή του ζητήματος της παραίτησης  εντείνει τις επιφυλάξεις, από διαφορετική αφετηρία αυτή τη φορά σε σχέση με τον προηγούμενο προβληματισμό και συνδέεται με ζητήματα αθέμιτου εκλογικού ανταγωνισμού.  Ειδικότερα, όπως τονίζουν υπάρχουν και αρκετές περιπτώσεις που μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει  σε επιλαχόντες που, μετά τις διασπάσεις του χώρου, ανήκουν πλέον σε διαφορετικά πολιτικά σχήματα ανταγωνιστικά του νέου πολιτικού φορέα Τσίπρα, ενισχύοντας ενδεχομένως πολιτικούς αντιπάλους ενόψει της κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι περισσότεροι επιλέγουν στάση αναμονής, παρακολουθώντας στενά τις εξελίξεις. Η προοπτική άμεσης προκήρυξης εκλογών θα μπορούσε να απλοποιήσει τις αποφάσεις τους, καθώς θα περιόριζε το χρονικό διάστημα εκτός Βουλής και, κατ’ επέκταση, το πολιτικό κόστος. Αντιθέτως, εφόσον δεν προκηρυχθούν εκλογές έως το φθινόπωρο, τότε —με βάση και τις τοποθετήσεις του Αλέξη Τσίπρα— το νέο κόμμα αναμένεται να ανακοινωθεί τον Σεπτέμβριο, γεγονός που θα υποχρεώσει όσους επιλέξουν να συμμετάσχουν να παραιτηθούν από τις έδρες τους, παραμένοντας έκτοτε σε μια πολιτικά «μετέωρη» κατάσταση έως και τη συνταγματική λήξη της κυβερνητικής θητείας τον Ιούλιο του 2027.

Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr