Από τη μία, όσο φιλικά προσκείμενοι και αν είναι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών περιγράφουν μια Ελλάδα που αναπτύσσεται μεν με 1,8% το 2026, αλλά με τα νοικοκυριά της σε πλήρη ασφυξία.
Από την άλλη, ο πρωθυπουργός, μέσα από τους μόνιμους παραμορφωτικούς φακούς του βλέπει μια χώρα σχεδόν μαγική, όπου όλα βαίνουν καλώς και οι πολίτες απλώς... γκρινιάζουν χωρίς λόγο.
Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής γκρέμισε με πάταγο το κυβερνητικό αφήγημα του «success story».
Το πιο σοκαριστικό στοιχείο της δεν είναι η επιβράδυνση της δυναμικής, αλλά το γεγονός ότι το ποσοστό αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών παραμένει κολλημένο σε αρνητικό έδαφος (-0,4%). Με απλά λόγια, ο μέσος Έλληνας όχι μόνο δεν μπορεί να αποταμιεύσει ούτε ένα ευρώ για ώρα ανάγκης, αλλά «τρώει» από τα έτοιμα ή δανείζεται για να βγάλει τον μήνα.
Ο πληθωρισμός προβλέπεται να σκαρφαλώσει στο 3,7% (από 2,9% πέρυσι) ωθούμενος από το νέο ενεργειακό σοκ, το οποίο έχει πλέον ριζώσει βαθιά στα μη ενεργειακά αγαθά και τις υπηρεσίες. Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα «ροκανίζεται» καθημερινά, την ώρα που κρίσιμοι παραγωγικοί κλάδοι, όπως οι κατασκευές και ο τουρισμός, στενάζουν από τις δομικές ελλείψεις εργατικού δυναμικού.
Και ενώ η Κομισιόν χτυπάει καμπάνες για τη μείωση της αγοραστικής δύναμης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε στον ΑΝΤ1 για να μας πείσει ότι η ακρίβεια είναι απλώς μια «διεθνής καταιγίδα» την οποία η κυβέρνησή του διαχειρίζεται υποδειγματικά. Με ένα ύφος γεμάτο αυτοθαυμασμό, ο Πρωθυπουργός αρνήθηκε για πολλοστή φορά πεισματικά οποιαδήποτε μείωση φόρων στα καύσιμα ή στα βασικά είδη διατροφής.
Η επιχειρηματολογία του; Ένα μνημείο πολιτικού κυνισμού και υπεκφυγής. Μας είπε, λίγο-πολύ, ότι αν μειωθεί ο ΦΠΑ στα τρόφιμα, το όφελος θα το απορροφήσουν οι μεσάζοντες και δεν θα φτάσει ποτέ στο ράφι. Δηλαδή, μια κυβέρνηση που υποτίθεται ότι «σπάει τα καρτέλ» και κάνει «αυστηρούς ελέγχους», ομολογεί live στην τηλεόραση την απόλυτη αδυναμία της ή απροθυμία της να ελέγξει την αισχροκέρδεια στην αγορά!
Όσο για τα καύσιμα και τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, επιστρατεύτηκε ξανά το μπαμπούλας της «δημοσιονομικής σταθερότητας». Τα πλεονάσματα πρέπει να προστατευτούν, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι η βενζίνη έχει γίνει απλησίαστο αγαθό. Το γεγονός ότι το κράτος εισπράττει δισεκατομμύρια υπερέσοδα από τον ΦΠΑ, ακριβώς επειδή οι τιμές είναι στα ύψη, αποσιωπήθηκε τεχνηέντως.
Για την κυβέρνηση, η «ευημερία των αριθμών» και οι έπαινοι των οίκων αξιολόγησης είναι το παν. Το αν ο πολίτης αδυνατεί πλέον να πλησιάσει την αντλία ή το ταμείο του σούπερ μάρκετ, είναι απλώς μια παράπλευρη απώλεια.
Η πραγματικότητα βέβαια είναι πως η Ελλάδα του 2026 είναι μια χώρα δύο ταχυτήτων. Υπάρχει η φανταστική Ελλάδα του Μαξίμου και η πραγματική Ελλάδα, όπου ο μισθός τελειώνει στις 20 του μήνα και η αποταμίευση αποτελεί μακρινή ανάμνηση.
Όσο το Μέγαρο Μαξίμου επιλέγει να οχυρώνεται πίσω από την επικοινωνιακή ωραιοποίηση και να αρνείται δομικές φορολογικές ελαφρύνσεις που θα έδιναν ανάσα στην κοινωνία, τόσο η οργή θα συσσωρεύεται. Η οικονομία δεν κρίνεται στα τηλεοπτικά στούντιο φιλικών μέσων ενημέρωσης, αλλά στην τσέπη του πολίτη. Και εκεί, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ήδη πάρει κάτω από τη βάση.



